مکتب قرآن و عترت (علیهم السلام)

((و ان لکم فی الانعام لعبره نسقیکم مما فی بطونه))

 

((من بین فرث و دم لبنا خالصا سائغا للشاربین))

 

وحقا كه براي شما در خلقت چهارپايان عبرتي بزرگ

است كه شما را از آنچه در شكم هاي آنهاست از ميان

غذاهاي نيمه هضم معده و خون) جاري در عروق

آنها( شيري ناب و خالص) مي نوشانيم كه گواراي

نوشندگان است.

از پيامبر گرامي نقل شده

اتقي الناس من قال الحق فيما له و عليه با تقواترين

 

 مردم كسي است كه حق را بگويد،

 

چه به نفعش باشد چه به ضررش.

 

در آيه ۲۳ و ۲۴ سوره كهف آمده:

 

ولا تقولن لشاي ء اني فاعل ذلك غدا الا ان يشاءالله

 

 واذكر ربك اذا نسيت و قل عسي ان يهدين ربي

 

 لاقرب من هذا رشدا

درباره هيچ چيزي مگو كه من فردا حتما انجام دهندي

 آنم ) زيرا علل تكويني حتي ارادهي انسان مشروط

 

به خواست خداوند است( مگر آنكه ) بگوئي اگر

( خدا بخواهد و هرگاه )انشاء الله گفتن را( فراموش

 كردي پروردگار خود را بياد آر و بگو اميد است

پروردگارم مرا به راهي نزديكتر به رشد و صواب

هدايت نمايد.

ازامير المومنين علي عليه السلام نقل شده:

نزديك ترين مردم به انبياء آگاه ترين آنان است

به آنچه آنها از جانب حق آورده اند.

در سوره فرقان آيه ۳۰وحي شده:

وقال الرسول يا رب ان قومي اتخذوا هذا القران مهجورا

پيامبر الرم صلي الله عليه و آله و سلم:

در روز جزا گويد اي پروردگار من،

 همانا قوم من امت من از زمان بعثت تا آخر دنيا

 اين قرآن را متروك گذاشتند و از درك معارف و عمل

به آن اعراض نمودند

 

توصیف بهشتی که به پرهیزکاران وعده داده شده چنین است که در آن نهرهائی از آب صاف و خالص است که بدبو نشده و نهرهائی از شیر که طعم آن دگرگون نگشته و نهرهائی از شراب که مایه لذت است و نهرهائی از عسل مصفا و برای آنها در بهشت از تمام انواع میوه ها وجود دارد بعلاوه آمرزشی است از سوی پروردگارشان آیا چنین افرادی همانند افرادی هستند که همیشه در آتش دوزخند و از آب جوشان به آنها نوشانده میشود که امعاء آنها را از هم متلاشی میکند؟

پس آیه به شش موهبت برای پرهیزکاران اشاره می نماید که از چهار نهر آب شیر شراب طهور و عسل نام برده شده که یکی برای رفع تشنگی دومی تغذیه سومی نشاط و چهارمی لذت و قوت است بعلاوه نوشابه ها  و غذاهای بهشتی بهمان طراوت و تازگی روز نخست بوده و فساد پذیر نیستند.

سوره محمد صلی الله علیه و آله و سلم آیه ۱۵

دعائی که با بسم الله الرحمن الرحیم آغاز شود» رد نمیشود.

عده الداعی ص ۱۲۰

 

کل امرذی بال لم یذکر فیه اسم الله فهو ابتر

هر کار مهمی که بدون نام خدا شروع شود بی فرجام است.

تفسیر البیان جلد ۱ صفحه ۲۶۱

حضرت امام جعفر صادق فرمودند:

ای مفضل اگر می خواهی از شر مردم در امان باشی در شش جهت بالا» پائین»راست چپ، جلو وعقب خودت بخوان بسم الله الرحمن الرحيم)وسورهي توحيد را( تا خداوند تو را محافظت كند.

اصول كافي ج۴ ص ۴۳۱

درهای معصیت را با استعاذه

(اعوذبالله من الشیطان الرجیم)

ببندید

 و درهای طاعت را با تسمیه

( بسم الله الرحمن الرحیم)

باز کنید.

*****

شخصی به امام موسی کاظم علیه السلام عرض کرد:

کدام آیه در کتاب خدا بزرگ تراست؟

حضرت فرمودند:

بسم الله الرحمن الرحیم

(رمزو راز بسم الله ص ۱۰۷)

*****

امام موسی بن جعفر فرمودند:

هر کس را غم و اندوهی برسد سر به آسمان بردارد وسه مرتبه بگوید:

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند او را فرج دهد.

ختوم و اذکارج۱ ص ۸۴

*****

 

نبی مکرم رسول خدا/ محمد عزیز و لب مصطفی

کلام پر از نور و ذات اله/ درود فراوان بان مقتدا

بکن قلب ما پر زنور یقین/ بایمان و اخلاص و نور یقین

بکن نورباران هم اندیشه ام/ شود نور دانش ره پیشه ام

بکن نیرویم پر زنور عمل/ لسانم پر از نور و صدق و عمل

بدینم بصیرت پر ا نور کن/ موالاتم از نور معمور کن

بان پرچم هادی نور عین/ بان کس که اعمی برد از دو عین

بآنکس که دین خدا تازه کرد/ همه واجبات و سنن تازه کرد

به احیاء قرآن و احکام/ به احیاء دین و هم آثارآن

به عدل الهی پس از جور و کین/ بساط ستم برکند از زمین

به ویران کن شرک و اهل نفاق/ به محو فسوق و درو کن نفاق

بنور ولایت چه خورشید و ماه/ بعز و جلالت به تابان چه ماه

به این مکتب و خادمش کن نظر/ به این متقی ذره ا کن نظر

 

الهی بنده ام در پیشگاهت / شدم زائر به بارگاه رضایت

رضا جان میزبانی با رئوف است/ به زائر لطف او حقش ثواب است

چه نیکو میزبانی حجت حق/ عنایتها به مهمانهای ذی حق

خداوندا جوادی و کریمی/ عزیزی بی نیازی و رحیمی

بود وصفت بسوره قل هوالله/احد یکتا صمد نور است الله

درودت برمحمد اهل بیتش/همیشه جاودان الطاف فیضش

شدم زائر ولی من تحفه خواهم/در این زائر سرا صد هدیه خواهم

تنم از آتش نار قیامت رها بخشی بحرمت از رضایت

دگر مشتاقدر خیرات باشم / زشوقت خاشع بسیار باشم

کنم یاری امام ثامنم ر/ ز الطافش بگیرد بازویم را

خدا منت بنه یاری کنم دین/ همیشه شیعه باشم در ره دین

بدین جانم بگیرِ این افتخار است/ بفضل و رحمتت رضوان رقار است

بیامرزم به احسان فراوان/ بده توفیق و روزی فراوان

نصیبم روزی خوب و حلالی/ تو رحمت داری و هم اهل حالی

جلال متقی پیرو غلامی/ رضا دستت بگیرد کن سلامی

 

 

اخي دارم معظم راه بين است          جناب تيزرو مردي متين است

بود رامين زفعالان ارشاد                   كه ارباب رجوعش دل كند شاد

ولي صد حيف قدرش گشته پنهان       دري اندر صدف گرديده پنهان

خدا صراف دلسوزي ز خبره                جواهرها شناسند اهل خبره

كند تشويق در پست بزرگي               تشكر از خدا باشد بزرگي

بلي ذوق و ادب نيرو فراوان                جزاي نيك نيكي گفته يزدان

بقرآن آن كتاب حي سبحان                كه احسان را جزا نبودجزاحسان

متقي موسوي خادم بقرآن است و عترت سرافرازي او دين است عزت

نظامي نظم آورده به شعري               دو بيتي حكمتش گرديده شعري

در سر هر كار كه درآئي نخست           رخنه بيرون شدنش كن درست

تا نكني جاي قدم استوار                     پاي منه در طلب هيچ كار

امير مومنان كامل ترش گفت               گرفت الهام حق زيباترش گفت

سفارش مي كنم تقواي الله                 و نظم امركم باش تولا

خدا توفيق و واعظ عقل كامل                مطيع امر حق در هر مسائل

 

 

 

 

مجتمع نوراني از نور رضا                  عرشيان ناظر به ارض و هم سماء

مجتبي جان اي سعاعي شكر كن     زائران را حامي و دلشاد كن

خاك چه را مي تراش و مي خراش     تا دم رفتن دمي غافل مباش

خدمت بسيار ميهمان رضا                چون به جان و دل خريدي اين رضا

متقي موسوي هم خادم است          افتخارش در دو عالم هر دم است

راهنمائي كن نساء و هم رجال          لحظه هاي نور و اين وقت و مجال

ذره اي هستيم مولامان رضاست       چون نظر كردند عزت سهم ماست

چون پدر هستم نصيحت مي كنم       صحبت از قرآن و عترت مي كنم

درس قرآن و معارف كل يوم               نور باران شد پذيرش كل يوم يوم

هم غذاي جسم و روح آماده شد       سفره گسترده اي آماده شد

نعمت عظماي ما شد مستدام          شكر وافر مي كنم شد و السلام

     

 

در روايات اسلامي به قدري به اين آيه از قرآن مجيد اهميت داده شده است كه آن را چيزي هم رديف اسم اعظم الهي معرفي مي كند. چنانكه در حديثي از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمود بسم الله الرحمن الرحيم له اسم اعظم خدا نزديكتر است از مردمك چشم به سفيدي آن و در حديثي ديگر از امام علي بن موسي الرضا آمده استاز سياهي چشم به سفيدي آن نزديكتر است.

اهميت شروه با بسم الله تا آنحد است كه از بعضي روايت استفاده مي شود كه در صورت ترك آن انسان مشمول مجازاتهاي الهي ميگردد.

چنانكه در حديثي مي خوانيم عبدالله بن يحيي وارد مجلس امير مومنان (ع) شد كه در برابر او تختي بود حضرت فرمود روي آن بنشينند ناگهان تخت واژگون شد و او به زمين افتاد و سرش شكست و خون جاري شد.

امير مومنان دستور داد آب آوردند و خون را شستند سپس فرمود نزديك بيا دست مبارك را برآن گذاشت نخست احساس درد شديدي كرد و بعد شفا يافت!

سپس فرمود شكر خدائي را كه گناهان شيعيان ما را در دنيا با حوادث ناگواري كه براي آن پيش مي آيدمي شويد و پاك مي كند. عبدالله عرض كرد اي امير مومنان مرا آگاه كرديد اگر بفرمائيد من چه گناه مرتكب شده ام كه اين حادثه ناگوار برايم پيش آمد تاديگر تكرار نكنم خوشوقت مي شوم.

فرمودند: هنگامي كه نشستي بسم الله الرحمن الرحيم نگفتي؟ مگر نمي داني رسول خدا (ٌص) از ذات پاك پروردگار براي من چنين نقل فرمود هر كار با اهميتي درآن بسم لله گفته نشود نافرجام و بي عاقبت است)

عبدالله گفت فدايت شوم من بعد از اين هرگز آن را ترك نمي كنم امام فرمود و در اين صورت بهره مند و سعادتمند خواهي شد.

اسم اعظم يا بسم الله كه فوق العاده تنها الفاظي نيست كه برزبان جاري شود  و چنين نيست كه فقط با تلفظ آنها مشكلات حل گردد درهاي خيرات و بركات گشوده شود و نابساماني ها سامان يابد بلكه تخلق به آنها شرط است.

يعني بايد مفهوم بسم الله در روح و جان انسان پياده شود و به هنگامي كه فرد اين جمله را بر زبان جاري مي كند تمام وجود خويش را در پناه خدا ببيند و از ذات پاكش با تمام هستي خويش مدد جويد. اين نكته قابل توجه است كه نه تنها در گفتن كه در نوشتن نيز تاكيد شده است با نام خدا شروع كنند همانگونه كه در نامه سليمان به بلقيس آمده بود.

در حديث ديگري مي خوانيم كه امام علي الهادي (ع) به يكي از كارگزاران خود مسائل متعددي را خاطر نشان كرد و سپس فرمود حال بگو ببينم چه مي گوئي او نتوانست آنچه را شنيده بود تكرار كند امام دولت را پيش كشيد و نوشت بسم الله الرحمن الرحيم به خاطر داشته باش كه همه كارها به دست خداست.

او مي گويد من اين ماجرا را كه ديدم تبسم كردم كه امام فرمود چرا تبسم كردي عرض كردم خير است.

فرمود توضيح بده:گفتم اين كار شما مرا به ياد حديثي كه يك از اصحاب از جدت علي بن موسي الرضا نقل كرد انداخت هنگامي كه براي انجام كاري دستور مي داد مي نوشت بسم الله الرحمن الرحيم به خاطر داشته باش انشاء الله ( سپس مطالب مورد نياز را مي نوشت لذا تبسم كردم)

امام به من فرمد اگر بگويم ترك كننده بسم الله مانند ترك كننده نماز است راست گفته ام.

اهميت بسم الله تا ان ادازه است كه در حديثي ا پيغمبر اكرم مي خوانيم هنگامي كه معلم به كودك بگويد بسم الله الرحمن الرحيم و او تكرار كند خداند فرمان آزادي از دوزخ براي كودك و پدر و مادرش و معلم مي نويسد.

اين سخن را با گفتاري كه در ميان جمعي از مفسران مشهود است پايان مي دهيم معني تمام كتب آسماني در قرآن جمع است و معاني تمام قرآن در سوره حمد و معاني تمام سوره حمد در بسم الله و معاني بسم الله در همان باء جمع است.

تمركز تمام مفاهيم قرآن و كتب آسماني دربسم الله ممكن است از اين جهت باشد كه تمام مخلوقات در عالم آفرينش و تمام تعليمات در عالم تشريح همه با استعداد از ذات پاك خدا تحقق مي يابد چرا كه علة العلل

در تمام عوالم او است و مي دانيم باء بسم الله براي استعانت و ياري جستن از خداست و اين مطلبي است شايان دقت و تامل.